دلم که خطی خطی می شود هوایش ابرآلوده است. چشمان و دلم رفیقان گرمابه و گلستان شده اند دست در دست هم دسته دسته گل به آب میدهند. نبودی ببینی امروز گلبارانم کردند... از من

ایستاده ام. محکم و ستبر. برمیگردم. عقب را، گذشته را، یعنی عمر رفته را مرور میکنم. از آغاز تا به اینجا هر چه بر من رفته مثال کتابی ست یک صفحه ای که به خواندن هزار باره اش _از آغاز تا به انجام _محکومم. یکنواخت. به آینده سرکی میکشم، ندایی سوسو میزند: تکرار و تکرار نیما قشنگ میگفت: یک بهار، یک تابستان،یک پاییز، یک زمستان و تکرار و تکرار و تکرار. زیستنم زین پس، بی وحشت از مرگ است. آرامه آرامم. آینده ام را میدانم. آغوش بازم مامن گرمت باد ای مرگ... از من

کپی رایت

حق داشتند غیر قانونی اش کنند،

می دانستند افسردگی میاورد.

مثلا همین کپی رایت روزها

نمیدانی!

دیوانه ام کرده

کاش بودی این روزها

پاییز 94

این روزها

دلگرمم از وصال دست و لبانم

به اغوش داغ فنجان چای

آه که چه ماندنی تری

دم تنهایی ام به بودنت گرم.

پاییز 94

پاییز بود نرگس چشمانم شکفت به دوستت دارم های آن روز، دلم گرم شد به بودنت، افسوس! از پس خشکسالی آن شب، هر روز بی فروغ تر میشوند نرگسها را میگویم. احساسم هم. پاییز 94